Nad głębiami / VI
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Na falach swoich toczy słońc miliony
Wieczny ocean bez dna i wybrzeży,
Którego nawet goniec uskrzydlony
Przestrzeni - promień świetlany nie zmierzy;

Ani fantazji młodej polot świeży,
Ani błysk myśli, na zwiady rzucony,
Do krańców jego nigdzie nie dobieży
I tajemniczej nie przedrze zasłony.

Nieskończoności łańcuch wyciągnięty,
Biegnąc przez mroczne przestrzeni odmęty,
Wśród bezbrzeżnego znika nam ogromu,

Niemocą myśli przedwcześnie ucięty,
A z drugiej strony - ginie po kryjomu,
Gdzieś - w nieskończonej małości atomu.

Udostępnij




  Dowiedz się więcej
1  Ach, jak mi smutno - analiza i interpretacja
2  Do młodych – analiza i interpretacja
3  Limba – analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Nad głębiami / VI







    Tagi: