Adam Asnyk – biografia - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Adam Prot Asnyk tworzył pod pseudonimem Jan Stożek oraz pod kryptonimem El...y. W historii polskiej literatury zapisał się jako poeta i dramatopisarz, epigon romantyzmu, a w historii Polski jako członek Rządu Narodowego w czasie powstania styczniowego i jego uczestnik.

Na świat przyszedł 11 września 1838 roku w Kaliszu, a zmarł w wieku pięćdziesięciu dziewięciu lat – 2 sierpnia 1897 w Krakowie. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Był jedynym synem rozkochanych w nim rodziców. Dorastał w atmosferze patriotycznej. Jego ojciec Kazimierz walczył w powstaniu listopadowym, by po powrocie z syberyjskiego zesłania osiedlić się w Kaliszu, zająć handlem skórami i dorobić się dużego majątku. Matką poety była Konstancja z Zagórowskich.

Asnyk zdobył gruntowne wykształcenie. Ukończywszy Wyższą Szkołę Realną w Kaliszu, młody Adam postanowił poszerzyć swą wiedzę. W 1856 roku rozpoczął studia w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie, rok później zapisał się do Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie, by po jej ukończeniu w 1859 roku wstąpić w szeregi słuchaczy uniwersytetu we Wrocławiu. Jego aktywność nie wyczerpała się jedynie na kolejnych szczeblach naukowych. Jak przystało na prawdziwego pozytywistę, działał w Towarzystwie Literacko-Słowiańskim, sprawdzał swe umiejętności i poszerzał wiedzę na uczelniach w Paryżu i Heidelbergu.

Jako dwudziestolatek zaangażował się w pracę konspiracyjną. Gdy w 1860 roku działalność wykryto, został aresztowany i uwięziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Po wypuszczeniu, mimo słabego zdrowia, wziął udział w powstaniu styczniowym. Po jego klęsce współtworzył tzw. wrześniowy Rząd Narodowy, w którym pełnił odpowiedzialne funkcje polityczne i wojskowe.

Aby uniknąć śmierci z rąk zaborców, kolejne lata spędził za granicą, gdzie w 1866 roku, w Heidelbergu uzyskał doktorat z filozofii (studiował tam kierunek filozoficzno-prawniczy). Potem pojechał do Paryża. Powróciwszy do kraju, osiedlił się najpierw we Lwowie, a od 1870 w Krakowie. Przeszłość powstańcza uniemożliwiła mu powrót do rodzinnego Kalisza czy Warszawy. Aby być bliżej syna, państwo Asnykowie także przenieśli się do Galicji. Zawsze byli dla syna podporą, zwłaszcza w ciężkich chwilach jego skomplikowanego życia.

Mając niespełna czterdzieści lat, ożenił się z Zofią Kaczorowską, z którą doczekał się potomka – syna Włodzimierza. Wychowanie chłopca spoczęło na barkach Asnyka, ponieważ małżonka umarła bardzo szybko po wydaniu na świat dziecka. Wkrótce potem, w styczniu 1882 roku został wydawcą krakowskiego dziennika „Reforma”, przemianowanego w listopadzie tegoż roku na „Nową Reformę”. Pełnił funkcję redaktora naczelnego od grudnia 1889 do stycznia 1895 roku.
Jego biografia posiada również element polityczny. Asnyk między innymi zasilał grono członków rady miejskiej w Krakowie, a jako poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego starał się poprawić los Polaków żyjących pod zaborami.

Kraków stał się jego drugim domem. Pozostał w nim do śmierci. Jak pisze Grażyna Borkowska, autorka opracowania Pozytywiści i inni: Tam pisał, żył, zawierał przyjaźnie, działał publicznie. Stamtąd udawał się w egzotyczne podróże, które miały koić zawsze przezeń odczuwany i coraz dotkliwszy „ból istnienia”.

Gdy zmarł bohater romantyzmu –Adam Mickiewicz, Asnyk uczestniczył w sprowadzeniu jego prochów z Paryża. Zawsze z sentymentem odnosił się do pokolenia powstania listopadowego, szanował twórczość swych poprzedników. Swe organizatorskie zapędy i talenty ujawnił podczas tworzenia Towarzystwa Szkoły Ludowej w Krakowie (1882).

Asnyk zawsze lubił przyrodę. Podobnie jak Kazimierz Przerwa Tetmajer, uczestniczył w wyprawach wysokogórskich w Tatry. Góry były jego miłością i ucieczką od codzienności. W liście do ojca z 28 maja 1874 roku pisał: Góry i morze to jedyne uniwersalne lekarstwo na wszystkie ludzkie dolegliwości, tam oddychając świeżym, wonnym powietrzem, pojąc się widokiem świeżej a wzniosłej natury można zapomnieć o cierpieniach i troskach .... Swe pasje pogłębiał w Towarzystwie Tatrzańskim, w którym był jednym z pierwszych członków.
Cenił sobie doświadczenia wyniesione z zetknięcia się z obcą kulturą i odmienną cywilizację. Kochał podróże. Odwiedził między innymi Włochy, Sycylię, Maltę, północne brzegi Afryki, Marsylię, Cejlon i Indie.
Po przegranej walce z gruźlicą, został pochowany wśród grona zasłużonych dla kraju na Skałce w Krakowie.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Ach, jak mi smutno - analiza i interpretacja
2  Limba – analiza i interpretacja
3  Adam Asnyk - charakterystyka twórczości



Komentarze: Adam Asnyk – biografia

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: