Stokrotki / II - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Później, ach, wiele kwiatów egzotycznych
Widziałem pełnych piękności i woni.
Dużo heroin znałem poetycznych,
Niosących uśmiech, łzy i serce w dłoni...

A przecież żaden z tych kwiatów rozlicznych,
Wspomnieniem szczęścia mnie teraz nie goni
I z tych postaci wzniosłych, eteryczncyh,
Od melancholii żadna mnie nie broni!

Bom się nie spotkał już z tym upojeniem,
Co jedno drogę do szczęścia otwiera,
Bez względu czy jest prawdą, czy złudzeniem.

Bez niego serce powoli zamiera
I z ideałów maski zdziera,
I żegna zwiędłe stokrotki westchnieniem...

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Adam Asnyk – biografia
2  Do młodych – analiza i interpretacja
3  Daremne żale – analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Stokrotki / II







    Tagi: