Nad głębiami / XX
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W nieprzerwalności zbiorowego bytu
Duch, współistnienia wieczystego świadom,
Może z spokojem, z jasnego błękitu
Swego pochodu, przyglądać się śladom:

Cząstkowym zgonom, pozornym zagładom,
Burzliwej fali ciemnemu korytu,
Lecącym w otchłań stuleci kaskadom,
Pomrokom nocy i jutrzenkom świtu.

Jemu nie wydrze błogiego spokoju
Ziemskich męczarni małoduszna trwoga,
Nie wprawi w rozpacz dziki zamęt boju

Ani dziejowej klęski noc złowroga,
Gdyż mu widnieje pewna w przyszłość droga,
Gdzie śmierć jest stopniem wyższego rozwoju.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Daremne żale – analiza i interpretacja
2  Limba – analiza i interpretacja
3  Ach, jak mi smutno - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Nad głębiami / XX







    Tagi: