Ludzkości!
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ludzkości, ty Atreusza rodzie!
Wśród ciągłych walk idziesz naprzód niespokojna
I własną pierś ranisz w tym pochodzie,
Głucha na łzy, nienawiścią zbrojna.

Przebyty ból płacisz nową męką
I chcąc się mścić - mścisz się wiecznie, lecz na sobie,
Bo każdy cios twą zadany ręką
Spycha cię w dół we krwi i żałobie,

Tyś sama jest katem i ofiarą
I padasz w proch, kiedy kroczyć chcesz zwycięsko,
I tryumf twój jest dla ciebie karą,
I zwycięstw szał jest dla ciebie klęską!

Lecz mimo klątw, bólu i zwątpienia
Przeczuwasz cel, ku któremu dążysz z wolna -
On czoło twe zawsze opromienia,
Choć ująć go jeszcześ nie jest zdolna.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Limba – analiza i interpretacja
2  Analiza porównawcza utworów Oda do młodości i Do młodych
3  Między nami nic nie było – analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Ludzkości!







    Tagi: